Rembert Dodoens: verschil tussen versies

142 bytes toegevoegd ,  13 feb 2009 20:14
geen bewerkingssamenvatting
==Het Cruydeboeck==
[[Afbeelding:Cruydeboeck.jpg|thumb|'''Het Cruydeboeck''']]
In 1554 verscheen, in het Nederlands, zijn Cruydeboeck met '''715 afbeeldingen''', waarin hij de '''planten in zes groepen''' verdeelt. De '''Geneeskruiden''' worden er (als derde groep) uitvoerig in beschreven, waardoor het werk lange tijd als een '''Farmacopee''' is beschouwd. Zijn '''Cruydeboeck''' was HET referentiewerk en werd herhaaldelijk opnieuw uitgegeven, in steeds uitgebreider vorm, het laatst in 1644, honderd jaar na de eerste versie. Een Latijnse bewerking verscheen in 1583, een Franse vertaling door '''[http://nl.wikipedia.org/wiki/Carolus_Clusius Carolus Clusius]''' reeds in 1557. Tweehonderd jaar lang is dit het meest gebruikte handboek in West-Europa. Na de bijbel is het op dat moment het meest vertaalde boek. Postuum zelfs in het '''Japans'''. Dodoens had het boek bewust in het '''Vlaams''' geschreven en niet in het Latijn. Hij wou het toegankelijk maken voor het volk. Daarmee leverde hij ook een belangrijke bijdrage aan de verspreiding van de '''Volkstaal'''.
 
==Gruit in het bier==
'''[http://nl.wikipedia.org/wiki/Hildegard_van_Bingen Hildegard von Bingen]''' gaf aan '''Kruiden''' een '''magische betekenis'''. Zo schreef ze dat '''Lavendel en/of Varens''' geschikt waren als '''Amulet tegen Demonen en Tovenaars'''. De Duivelse Faam van de '''Hop''' en het gevaar voor een '''Beperking van Het Nageslacht''' door het gebruik van dit Kruid in bier, zullen alleszins als gevolg gehad hebben dat men dit '''Recept''' liever geheim hield. We moeten er ten andere van uit gaan dat de recepten van de '''Gruit''' of '''Gruut''', zoals men de Kruidenbasis voor Bier was gaan noemen, geheim werden gehouden.
 
Alhoewel Gruit over gans '''Noordelijk Europa''' gebruikt werd, was de samenstelling hiervan enkel bekend door een aantal '''Religieuze Orden'''. Men stelt dat het waarschijnlijk zo is dat '''Monniken''' experimenteerden met Kruiden bij het brouwen van hun Bier en '''per toeval''' de hoedanigheden van Hop vonden.
Op 11 april 999, gaf '''Keizer Otto III''' aan de '''Sint-Martinuskerk van Utrecht''' allerlei rechten in het '''Domein Zaltbommel''', waaronder het '''Recht van de Gruit'''.
 
Op de Gruit werd er dus een '''Accijns''' geheven. Het hoofdbestanddeel van Gruit was meestal '''[http://nl.wikipedia.org/wiki/Wilde_gagel Gagel]'''.
 
Over Gagel schrijft '''Rembert Dodoens''' - in 1554 - onder andere het volgende :
Anonieme gebruiker