Hoofdmenu openen

Mechelen Mapt β

Familie Van den Broeck

English.gif A family of painters and/or sculptors from Mechelen
Hendrik Van den Broeck

Jean Van den Broeck was een 16e-eeuwse schilder te Mechelen en zijn drie zonen, Willem, Crispin en Hendrik, waren eveneens beeldende kunstenaars. De familienaam wordt ook van den Broeck gespeld.[1]

Inhoud

Jean Van den BroeckBewerken

Jean van / Van den Broeck was een kunstschilder te Mechelen, die op 25 augustus 1551 werd opgenomen in de Sint-Lucasgilde aldaar.

Willem Van den BroeckBewerken

Willem van / Van den Broeck, ook gekend als Guilleaume Paludanus, Paledaen of Paludamus, werd geboren te Antwerpen in 1520 of 1529 en overleed aldaar op 11 maart 1579. Hij was beeldhouwer in Mechelen en werd er in 1557 Meester in de Sint-Lucasgilde.

In de periode 1571 tot 1573 werkte hij in Spanje onder de naam Guillermo Paludano en na 1573 was hij in Rome te vinden. Hij stierf evenwel in zijn geboortestad. Vele van zijn werken gingen inmiddels teloor.

Crispin Van den BroeckBewerken

Crispin van / Van den Broeck, geboren te Mechelen in 1523 en overleden te Antwerpen in 1589, 1590 of 1591, was kunstschilder, tekenaar en graveur. Zijn geboortedatum werd afgeleid uit de beschrijving op een zelfportret uit 1557 als 34 jaar oud en zijn eigen verklaring op 4 augustus 1583 dat hij 60 jaar oud was geworden.

Vermoedelijk ging hij in de leer bij zijn vader en werkte hij daarna tot in 1557 te Mechelen, alhoewel hij in deze periode, namelijk in 1555 of 1556, in de Antwerpse Sint-Lucasgilde als Meester werd ingeschreven.

In 1559 werd hij inwoner van de Stad Antwerpen en sinds 27 juli 1558 huurde hij er een huis. In 1561 kocht hij echter een stuk grond in de Gasthuisbeemden, een nieuwe Antwerpse verkaveling. Hier ontmoette hij zijn latere buren als Frans Floris en Hieronymus Cock.

Bij zijn aankomst in Antwerpen ging Crispin Van den Broeck werken in de studio van Frans Floris en hij zou zijn vaste medewerker blijven tot aan Floris’ dood. Bij dit overlijden was een altaarstuk, voorzien voor de grootprior van Spanje, nog onafgewerkt en het werd voltooid door zowel Crispin Van den Broeck als Frans Pourbus de Oudere. Ook van Van den Broecks hand zijn kopergravures ter illustratie bij de werken van Benedictus Arias Montansus (en gedrukt door Christoffel Plantijn) alsmede decoraties voor de intochten van Aartshertogin Anna van Oostenrijk en Hertog van Anjou. Ook blijkt Crispin Van den Broeck een goed uitvinder en architect te zijn geweest. Eén van zijn leerlingen was Gillis Mostaert.

Van rond 1585 tot 1588 was Crispin Van den Broeck ook werkzaam in (of rond) Middelburg.

Toegeschreven aan Crispin Van den BroeckBewerken

  • Laatste Oordeel (1560) – Brussel

Hendrik Van den BroeckBewerken

Hendri [c] k van / Van den Broek, geboren te Mechelen rond 1530 en overleden te Rome op 28 september 1597, beoefende sterk verschillende schilderstechnieken en is ook beschreven als Hen [d ] ricus Malinus, Malinis  of van Mecheln, als Hennequin de Meecle en als Arrigo dei Paesi Bassi, Fiammingo  of Paludano .[2]

In de jaren 1550 reisde hij naar Italië en hoewel opgeleid in Antwerpen door Frans Floris, toont zijn werk weinig invloed van Floris of van de Nederlandse School. Hij ging behoren tot de Romeinse School voor maniërisme rond Giorgio Vasari. Lodovico Guicciardini zag in Van den Broek een beloftevolle jonge man en uiteindelijk werkte deze voor de hertogen van Florence, waaronder Cosimo I de' Medici.

Vanaf 1561 werden werken van Hendrik Van den Broeck opgemerkt in verscheidene Italiaanse steden (Orvieto, Perugia, Rome en Napels). In 1561 kreeg hij de opdracht voor het schilderen van de Mirakelen van Christus voor de Orvietokathedraal; de afwerking liet hij echter over aan Niccolò Pomarancio, met wie hij in 1564 een contract van partnership tekende.

In de jaren 1560 werkte hij voornamelijk in Perugia (Noord-Umbrië), onder meer in 1561 de als Henricus Malinis ondertekende Aanbidding der Wijzen voor de Sint-Francescokathedraal. Hij brandschilderde [2] ook verscheidene glas-in-loodramen voor deze kathedraal.

In Rome in de Sixtijnse Kapel op de muur tegenover Michelangelo’s Laatste Oordeel, schilderde Hendrik Van den Broeck in 1541 zijn Wederopstanding van Christus. Het origineel uit 1481 -'82 van Michelangelo's leermeester Ghirlandaio was in 1522 vernietigd bij een kleine instorting.[3]

Alhoewel hij in talrijke publicaties werd omschreven als buitengewoon productief en heel succesvol, stierf hij (volgens diezelfde publicaties) straatarm in Rome.(bron?)

Toegeschreven aan Hendrik Van den BroeckBewerken

  • Wederopstanding van Christus (fresco, rond 1541) – Sixtijnse Kapel te Rome
  • Kruisafname (1564) - Santuario della Madonna di Mongiovino (Perugia)
  • Hemelvaart van Christus (1564) - Santuario della Madonna di Mongiovino (Perugia)
  • Kruisiging van Sint-Francesco en Sint-Ercolano (1565) - Kapel van het Palazzo dei Priori in Florence
  • Kruisiging temidden van de Heilige Maagd en Sint-Giovanni (1588) - Santuario della Madonna di Mongiovino (Perugia)

PostzegelBewerken

Vaticaanstad gaf een postzegel ter ere van Pasen 2011 uit, die een detail uit Hendrik Van den Broecks fresco in de Sixtijnse Kapel afbeeldt.[3]

GalerijBewerken

BronnenBewerken

  1. (fr) Hendrik Van den Broeck dit Arrigo Fiammingo. Encyclopé‍ die Larousse, extrait du Dictionnaire de la peinture. Larousse. Nagezien 2019-02-04.
  2. 2,0 2,1 Hendrick van den Broeck. RKD Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis, Den Haag. Nagezien 2019-03-24. —‍ De vermelding in de vorm "Hendrick, Nicolas" zou ene ‍'Nicolas Hendrick'‍  zijn, moeilijk te vereenzelvigen met deze Van den Broek en Mechelen Mapt vond er geen meer originele bron voor.
  3. 3,0 3,1 (en) Easter 2011. Vatican City State. Nagezien 2019-03-25.

VoetnotenBewerken