Hoofdmenu openen

Mechelen Mapt β

Amatus en Amatus Ignatius de Coriache

English.gif Representatives of the archbishop in Mechelen
Aartsbisschoppelijk logo in de Mechelse Sint-Romboutskathedraal

Amatus (de) Coriache en later Amatus Ignatius de Coriache waren te Mechelen vicaris-generaal van de aartsbisschoppelijke zetel, die elk tijdens meerdere sedisvacaties het bestuur waarnamen. Amatus (de) Coriache was een oom van Amatus Ignatius (ofte Aimé Ignace) de Coriache.

Inhoud

Amatus (de) CoriacheBewerken

Amatus de Coriache, geboren in 1600 en overleden in oktober 1682, was in Mechelen achtereenvolgens secretaris van de aartsbisschop, officiaal, aartspriester, aartsdiaken, vicaris-generaal.

Als canonist vulde hij tijdens zijn loopbaan zestien registers, een deel van een register en een bundel met afschriften van akten die betrekking hadden op verschillende kwesties van kerkrechtelijke aard. Hierin vinden we aantekeningen over de goederen van kloosters en kerken, over het proces van de benoeming van Magd. Beringuer tot abdis van Kortenberg, een verhandeling over het asielrecht en een onderzoek in het klooster van Engelse nonnen te Brussel in 1630.[1]

Dit alles leidde tot de collectie “Amatus de Coriache” in het archief van het aartsbisschoppelijk paleis in Mechelen,[2] dat geregeld werd geraadpleegd door historici, waaronder Veronique Lambrechts, Ludo Milis, Eddy Put en Craig Harline.[3]

Als vicaris-generaal nam Amatus de Coriache het bestuur waar tijdens verschillende sedisvacaties (van 1655 tot 1657, samen met Joannes Le Roy – van 1666 tot 1668 en van 1668 tot 1671).

Amatus de Coriache was een geestelijke die er jansenistische ideeën op nahield. Hierdoor raakte hij, rond 1663, in Mechelen bevriend met Antoinette Bourignon.[4]

Amatus Ignatius de CoriacheBewerken

Amatus Ignatius de Coriache werd geboren te Mechelen op 27 januari 1657 en overleed er op 8 oktober 1731. Hij was aartspriester en aartsdiaken van het kapittel van Sint-Rombouts in Mechelen. Zijn vader was advocaat bij de Grote Raad van Mechelen.

Amatus Ignatius de Coriache volgde les aan het "Collège du Château" in Leuven waar hij een diploma behaalde in de Rechtsgeleerdheid. Hierna werd hij door de Mechelse aartsbisschop Alphonsus de Berghes gewijd tot priester. Deze benoemde hem in 1686 tot officiaal, een post die hij aanhield tot in 1707.

Amatus Ignatius de Coriache werd benoemd tot ecclesiastisch of geestelijk raadgever bij de Grote Raad van Mechelen en van 1711 tot 1716 ten gevolge het overlijden van Humbert-Guillaume de Precipiano, verkozen tot kapittelvicaris.[5] Vanaf 1713 was hij tevens lid van de Raad van State in Brussel. Tijdens die vijf jaren sedisvacatie legde Amatus Ignatius de Coriache enkele duidelijke pastorale klemtonen door middel van zijn herderlijke brieven. De Precipiano had heel wat kloosters, kapittels en hospitalen bezocht wat leidde, na diens dood, tot een omzendbrief van de Coriache omtrent de maaltijden en recreaties in de vrouwenkloosters. Hiermee vernieuwde hij de regelgeving die aartsbisschop de Berghes reeds had uitgevaardigd in 1679.

Een bul, verschenen op 9 juli 1714 – voor de intrede van de nieuwe aartsbisschop Thomas d'Alsace-Boussut de Chimay, was ook van zijn hand net zoals een rondschrijven van 20 november 1712 tegen bijgelovige praktijken, waarin hij de pastoors aanmaande op te treden tegen parochianen die, bij allerlei ziektes van mens en dier, hun heil zochten bij waarzeggers die bijgelovige remedies gebruikten.[6]

Ook het strak aanhouden aan de Vastentijd was een stokpaardje van Amatus Ignatius de Coriache (geënt op het decreet van De Precipiano van 10 februari 1701 die wulpsheden, goddeloze hartstochten, toneel en opera’s had verboden tijdens die periode).[7]

Boeken

Amatus Ignatius de Coriache liet een aantal naslagwerken na

Deze boeken zijn te raadplegen in de Koninklijke Bibliotheek van België.[8]

LiteratuurBewerken

  • ”Repertorium van het compilatiewerk van vicaris-generaal Amatus de Coriache – Bronnen van de 12e tot de 17e eeuw m.b.t. het gebied van het oorspronkelijke aartsbisdom Mechelen” – Constant Van de Wiel [9] – 1973

Externe linksBewerken

BronnenBewerken

VoetnotenBewerken